ค่ำคืนโอทีกับลุงยามใต้เงามืด

กูเป็นแค่ยามธรรมดา ๆ คนนึง อายุก็ปาเข้าไปห้าสิบแล้ว หน้าที่หลักคือเดินตรวจความเรียบร้อยในตึกออฟฟิศเงียบ ๆ ตอนกลางคืน แต่วันนี้มันไม่เหมือนทุกที กูเห็นเมย์ตั้งแต่หัวค่ำแล้วหล่อนยังไม่กลับบ้าน จ้องคอมพ์ทำงานอยู่ในห้องกระจกคนเดียว

กูยืนอยู่ในมุมมืด มองแผ่นหลังของหล่อน ไฟทางเดินหรี่ลงจนเกือบมิด แสงจากจอคอมพ์นั่นส่องให้เห็นโครงหน้าด้านข้างกับทรวดทรงอวบอั๋น เมย์ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวรัดรูป กระดุมอกแทบระเบิดเพราะแรงดันของนมคู่นั้น กะโปรงทรงสอบเหนือเข่า ต้นขาขาวผ่องตัดกับบรรยากาศมืดสลัว

ผีเสื้อในท้องกูมันกระพือแรง สมองเริ่มคิดทะลึ่งทั้งที่รู้ว่ามันไม่สมควร อายุห่างกันขนาดนี้ กูแค่ไอ้ยามแก่ ๆ ตัวเหม็น ๆ แต่ใจมันสั่งให้ขยับเท้าเดินเข้าไปใกล้ขึ้น จมูกกูเริ่มได้กลิ่นน้ำหอมหวาน ๆ ลอยออกมา สายตาก็จ้องเป้าตุง ๆ ของตัวเองที่เริ่มดันผ้าเขียวของเครื่องแบบจนนูนชัด

“ลุงแมน… ยังไม่กลับอีกเหรอคะ” เมย์หันมา เสียงหวานแต่แววตามีประกายอะไรบางอย่างใต้แสงสลัว หล่อนไม่ได้สะดุ้งตกใจ ไม่ได้ถามว่ากูมายืนจ้องทำเหี้ยอะไร กูเห็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก

“ลุงเดินตรวจรอบสุดท้าย แล้วจะกลับ” กูตอบไปทั้งที่คอแห้ง น้ำลายเริ่มข้นเหนียวในปาก เมย์ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน หมุนเก้าอี้หันมาหากูเต็มตัว หล่อนยกมือขึ้นเสยผมที่ตกลงมาปรกหน้า อกนูนใหญ่ขยับตามแรงหายใจ

“หนูเมื่อยมากเลยนะคะลุง… น้ำตกหมอนก็น่าจะหมดแล้ว ช่วยนวดให้หนูหน่อยได้มั้ย” น้ำเสียงนั้นเหมือนคำสั่งมากกว่าคำขอ ร่างหนา ๆ ของกูเดินเข้าไปโดยไม่ต้องคิด เหงื่อบนฝ่ามือกูชื้น กูวางมือไว้บนบ่าหล่อนแล้วเริ่มบีบเบา ๆ ความนุ่มและความร้อนจากผิวกายทะลุผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ

“อืมมม… ลงต่ำกว่านี้หน่อยค่ะลุง” เมย์ครางเบา กดคอลงจนหน้าอกเกือบทะลักออกจากเสื้อ หล่อนเป็นคนขยี้บั้นท้ายอวบ ๆ ของตัวเองถูกับเป้ากางเกงของกูที่ตอนนี้ตุงแข็งจนเจ็บ กูลดมือลงมานวดไหล่แล้วเลื่อนต่ำลงเกือบถึงสะบัก กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ ของหล่อนฟุ้งขึ้นมาเตะจมูก

ทุกอย่างมันมืดลงอีก ราวกับความใคร่เข้าครอบงำทั้งห้อง กูรวบเอวหล่อนแน่นจากด้านหลัง ซบหน้าลงกับซอกคอหอม ๆ แล้วดูดเนื้อนุ่มนั่นแรง ๆ มือหนา ๆ สอดเข้าไปในเสื้อเชิ้ต ขยำบราแล้วดึงลงให้หลุดออกจากไหล่ นมใหญ่สีขาวเนียนเด้งออกมา กูหยิกหัวนมชมพูจนมันแข็งตั้ง

“อ๊ะ! ลุงแมน… แรงอย่างนั้นเลยเหรอ” เมย์หันหน้ามา แววตาหยาดเยิ้ม ริมฝีปากแดงฉ่ำระเรื่อ หล่อนยั่วกูด้วยการเลียริมฝีปากตัวเองช้า ๆ ก่อนเอื้อมมือมาบีบเป้ากูผ่านเนื้อผ้า

กูจับหล่อนกดลงบนโต๊ะทำงาน เอกสารร่วงกระจาย กูถลกกระโปรงขึ้นไปกองที่เอวแล้วกระชากกางเกงในลูกไม้เส้นเล็ก ๆ จนขาดคามือ ร่องอูมชื้นแฉะของหล่อนเปลือยเปล่าในอากาศเย็นเยียบของแอร์ที่เปิดค้างไว้ กลิ่นสาวหื่น ๆ ลอยมาแตะจมูกจนหัวสั่น กูใช้นิ้วกลางเกี่ยวน้ำเงี่ยนเหนียว ๆ ที่ไหลซึมออกมาขึ้นมาชิม

“หิวน้ำเงี่ยนของหนูดิ เนี่ย” กูแหกขาหล่อนกว้าง สอดกายแทรกระหว่างเรียวขาอวบ ปลดเข็มขัดดัง แคล็ก แล้วดึงควยที่แข็งเป็นหินออกมา หัวควยบานเป็นสีม่วงแดงมีน้ำหล่อลื่นแวววาว

กูไม่พูดพร่ำทำเพลง กระทุ้งใส่เต็มแรงทีเดียวจนมิดลำ เนื้อในหล่อนมันร้อนและตอดรัดควยกูวาบ ๆ “โอ๊ยยยย… ลุง!” เมย์แหกปากร้อง ก่อนกัดริมฝีปากแน่น กูบดขยี้อยู่กับที่ สะโพกกลมโตของหล่อนกระแทกกับท้องน้อยกูดัง ป้าบ ๆ

“หีมึงแน่นดีนักนะอีน้อง… แล้วอย่างงี้ล่ะ” กูกระซิบดุดันที่ใบหู ก่อนเปลี่ยนเป็นจังหวะกระแทกยาว ๆ ชักออกมาสุดหัวแล้วเสียบจมโคน เสียงน้ำเงี่ยนมันดัง จ๊วบ จ๊วบ ผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องในห้องทำงานที่ว่างเปล่า เหงื่อกูหยดลงบนแผ่นหลังขาวของหล่อน

เต้าหนา ๆ ของเมย์แกว่งกระเพื่อมตามแรงโยน กูเอื้อมมือไปบีบขยำทั้งสองข้างจนเป็นรอยแดง หล่อนหันหน้ามา อ้าปากแลบลิ้นกวักเรียก กูประกบริมฝีปากหมายดูดกลืนลิ้นเล็ก น้ำลายแลกกันเลอะเทอะ เสียงครางอู้อี้ดังอยู่ในลำคอ

กูถอนควยออกมาแป๊บเดียว จับเมย์พลิกตัวหันหน้าเข้าหา อุ้มขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะ หล่อนอ้าขารับโดยอัตโนมัติ ไขว่ขาหนีบเอวกูไว้แน่น กูดันควยเข้าหีบวม ๆ อีกครั้ง มองหน้าหล่อนแดงซ่าน มองนมกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงขยับ ความลึกมันถึงขั้วหัวใจ

“จะเสร็จแล้ว… ลุงจะแตกใส่ในมึงเลยนะอีน้อง” กูกัดฟันกรอด สะโพกกระแทกเร็วเป็นจังหวะสับถี่ ควยกูบวมตุ่ยขึ้นอีกในรูฟิตนั้น เมย์เองก็ร้องเสียงแหลม “หหนูก็จะแล้ว… แตกใส่หนูเลยนะลุง ใส่ในหีหนูให้เต็ม!”

กูรู้สึกถึงการบีบรัดเป็นระลอกของกำแพงเนื้อในตัวหล่อน มันดูดรีดน้ำเงี่ยนจากควยกูเหมือนปากทารกหิวนม กูคำรามต่ำ จิกก้นหล่อนแน่น แล้วปล่อยน้ำกามอุ่นจัดพุ่งทะลักเข้าไปในโพรงมดลูกเป็นระลอก ๆ หล่อนเกร็งทั้งตัว อกกระตุก เล็บจิกไหล่กู ร้องครางเสียงหลงก่อนฟุบหน้าลงกับอกกว้างของกู

ห้องทำงานยังคงมืด กลิ่นคาวน้ำกามคละคลุ้งใต้แสงไฟนีออนที่ติด ๆ ดับ ๆ ไม่มีคำพูดใดอีก มีเพียงลมหายใจหนัก ๆ ที่ค่อย ๆ เบาลง